Terwijl de woestijnzon van Las Vegas over de daken van de gigantische beurshallen van de CES 2026 schijnt, wordt de wereld overspoeld met de nieuwste technologische hoogstandjes. Van televisies die zo transparant zijn dat ze in je interieur verdwijnen tot slimme koelkasten die je vertellen dat de melk bijna op is; de innovaties lijken grenzeloos. Maar te midden van al dat glimmende metaal en de ronkende marketingtermen rijst de vraag wat we nu echt nodig hebben om ons leven rijker te maken. De verleiding is groot om mee te gaan in de hype van ‘meer en sneller’, maar de werkelijke winst van technologie zit niet in de complexiteit van het apparaat zelf. Het zit in de ruimte die het creëert voor datgene wat ons menselijk maakt.

Technologie als motor of als olie?

We bevinden ons op een kantelpunt waarbij de technologie steeds vaker de ‘motor’ probeert te zijn van ons dagelijks handelen, terwijl het eigenlijk de olie zou moeten zijn die de machine soepeler laat lopen. Een slimme woning is pas echt intelligent als de bewoners meer tijd hebben om met elkaar aan tafel te zitten, in plaats van dat ze ruzie maken met een haperende app. De kunst in 2026 is om een menselijk filter aan te brengen op dit tech-geweld. We moeten durven kiezen voor toepassingen die onze digitale balans herstellen in plaats van verstoren. Innovatie moet ons niet dwingen om meer schermen te bekijken, maar ons juist de vrijheid geven om vaker weg te kijken van die schermen.

Slimme koelkast of keukentafelgesprek?

Acceptatie van al dit nieuws komt niet voort uit een diepgaande uitleg over hoe een algoritme precies een besluit neemt. Het komt voort uit het vertrouwen dat de techniek voor ons werkt en niet andersom. Wanneer we op de beursvloer in Las Vegas naar de nieuwste robots kijken, moeten we onszelf afvragen of deze machines ons helpen om meer verbonden te zijn met onze omgeving of dat ze ons juist verder isoleren in een digitale bubbel. De meest waardevolle technologie van dit jaar is de technologie die onzichtbaar haar werk doet, zodat wij onze aandacht weer kunnen richten op de mensen om ons heen. Want uiteindelijk is een slimmere koelkast in de keuken prachtig, maar een goed gesprek aan de keukentafel in diezelfde keuken is nog altijd onbetaalbaar.